Omdenken Podcast

00:04 Welkom bij de Omdenken podcast. In deze podcast luister je elke week mee met de openhartige gesprekken... die Bert tot gunster voert met mensen over hun problemen. Samen onderzoeken ze wat ze kunnen doen om het probleem kleiner te maken... of zelfs te laten verdwijnen. Soms kan dat door het gewoon op te lossen. Maar vaker zul je een verwachting of een zelfbeeld moeten loslaten. In sommige gevallen kun je niks anders doen dan waarnemen dat het probleem er nou eenmaal is. En af en toe kun je het probleem omdenken. 00:38 Goedemorgen voor de verandering en een zondagochtend. Want ik had het verzet, hè? Ja, het verzet. Ik had het verzet. We zouden vrijdag bij elkaar komen. En toen kon ik niet. Toen dacht ik, nou, dat vind ik zo gemeen. Dan geef ik meteen een heel snelle aantal nieuwe opties. Dus dat is een zondagochtend in Utrecht. En tegenover mij zit... 00:56 Ik ben Julia. 00:57 Julia. Kun je iets over jezelf vertellen? Wie ben je? Wat doe je? 01:00 Ja, ik ben dus Julia, ik ben 31 jaar. Ik heb de afgelopen tien jaar in Amsterdam gewoond en ben daarna naar het buitenland verhuisd. 01:11 Is dat er recentelijk dan? 01:12 Nou, dat is denk ik een jaar of anderhalf geleden. 01:15 En waar naartoe ben je verhuisd? 01:16 Ik ben naar Engeland verhuisd. Waar in Engeland? Het zuidwesten aan de kust. 01:22 Nou, dat roept allemaal spannende sparen. Hoe dan wat en waarom. Maar nog even in het kader van voorstellen. 01:26 Ja, ik heb een vriend. Die is Engels. Dus dat is al een bruggetje. Of een tipje van de sluier. Ja, dat was ook de aanleiding. En... Ja, verder. Ik hou van sporten, buiten zijn, ik zit op hockey, hardlopen. En dat over mij. 01:44 Oké. Nou, dan over je vraagstuk, je probleem. Gooi hem erin. 01:48 Ja, daar heb ik natuurlijk lang over nagedacht. Wat is nou echt de kern van het probleem? Ik ben er nog niets over... 01:53 Als je de kern weet, dan hoef je er niet te komen meestal. 01:58 Maar ik ben dus naar Engeland verhuisd. Ik woonde eerst met mijn vriend in Amsterdam. En toen zijn we daarheen gegaan naar ook best wel een... niet een stad, maar wat meer plattelandachtig. En ik denk dat het probleem is dat ik nu nog niet helemaal mijn leven leef... zoals ik dat misschien voor me zag bij vertrek. En dat ik na anderhalf jaar dan denk, goh, komt dat nog? Of... 02:23 Wat er tegen? 02:24 Nou, ik zou niet zeggen tegenvallen. Maar het gaat gewoon denk ik niet zo snel allemaal zoals ik het zou willen. Dat ik denk van, oh ja, nu ben ik geland en is het goed en is de situatie stabiel daar. Dus ik zou niet zeggen tegenvallen, maar door alle positieve ontwikkelingen die er zijn. Maar toch denk ik van, komt het nog of zo? Of kan ik iets anders doen? Of past het gewoon bij hoe we ons leven daar nu hebben en bij de cultuur daar? 02:49 Je bent nog zoekend waar het naartoe gaat. 02:50 Het is een beetje zoekend. En dat hoort er ook bij. Je kan niet van de ene op de andere dag migreren. En dan denken, nou, dit is mijn nieuwe thuis. Maar ik denk ook, omdat we dus niet gisteren zijn, maar het is ook al een tijdje. En ik dus nog tegen een aantal dingen aanloop die nog niet helemaal gaan. Zoals ik zou... hopen dat ze zou gaan. Dat dat ook een soort van... frustratie ze met zich meebrengt. En vraagtekens van... is dit het dan? 03:16 Wat gaat er naartoe? Is dit wat ik echt wil? 03:20 Moet ik iets veranderen? Of moet ik het toch maar gewoon accepteren? 03:22 Misschien een stomme tussenvraag dan. Wat is er erg aan dat je nu wat zoekend bent... 03:28 Omdat het al best wel lang is, denk ik. En ik nu ook denk van, ja, ik ben nog jong. Ik sta aan de bloei van mijn leven. En dan zit ik zo vaak gewoon na te denken over dit soort dingen... waar ik eigenlijk niet meer over na wil denken. 03:43 Maar niet over nadenken kan ook niet, neem ik dan aan. 03:46 Je kan nadenken, maar er komt niet echt een antwoord. 03:50 Je zei eerder dat je een soort idee had over hoe het eruit zou zien. Dat is dan deels niet gelukt, begrijp ik? Ja, of nog niet. Vertel eens over dat droombeeld dat je hebt. 04:03 We zijn toen best wel predelijk spontaan. Het idee was wel langer om te gaan, maar we hebben best wel spontaan een huis gevonden. Een locatie waar we wilden wonen. Het was een gigantisch klushuis. Hebben jullie het gekocht? Ja. 04:15 Hoe lang waren jullie al samen voordat jullie naar Engeland gegaan zijn? 04:20 Ik denk een jaar of vijf. 04:21 Dus best wel een serieuze laatste. 04:23 Ja, zeker. En hij was ook voor mij naar Amsterdam gekomen. En toen kwam van hem wel het initiatief van ik zou ook wel weer graag in Engeland willen wonen. Prima, laten we het proberen. En als het dan niet de stad is, nou, ik heb nog nooit ruraal gewoond. Dus het lijkt me ook wel wat. Ruraal. Rural, ja. Rural. Rural life. Rural, ja. Ja, ruraal. 04:43 Nou, maar jij bent zo'n rural woman. 04:46 Ja, terwijl ik ook eigenlijk nog steeds, ik heb altijd dus in de stad gewoond, maar ik voel me nog steeds wel een soort steling in rural life. Ja, maar het heeft hele leuke kanten. Het is prachtig. We kunnen, in een kwartier ligt je in de oceaan. Het is allemaal heel idyllisch en mooi. Het heeft vooral vind ik in de zomer leuke kanten en in de winter is het wat uitdagender. Vanwege... 05:08 Want stiller, neem ik aan. 05:09 Ja, wat stiller. In de zomer is het sowieso wat levendiger. Het is een best toeristische streek. En het is wat stiller, gewoon wat minder te doen. Het is wat donkerder. Met regenen veel afgelopen winter. En dan denk je, ja, ik ben wel echt een buitenmens of een doer. En dan kom ik, denk ik, daar niet helemaal tot mijn recht of zo. 05:29 Dat was de vraag die ik juist gesteld had. Je moet niet helemaal antwoorden. Welke verwachtingen had je dan die niet uitgekomen zijn? 05:34 Nee, geeft niet... 05:36 Je had een bepaald soort beeld waar je dan gelukkig in zou worden samen, neem ik aan. 05:41 Ja, ik denk ook dat het wel met het werk te maken heeft. Dat ik ook wel het idee had van ik ga echt iets qua werk iets anders doen. Ik werkte hier altijd bij de overheid, heb die baan opgezegd. En dacht ik ga echt iets anders doen, want ik wil graag misschien meer met mijn handen werken, misschien meer buiten in de natuur. En daar is niks van terecht gekomen, want het is gewoon qua werkgelegenheid is het best beperkt. Zeker ook in de zomer is veel te vinden qua meer horeca. Toerisme, maar in de winter is het gewoon allemaal wat stiller. 06:12 Dus ik ben uiteindelijk weer bij de overheid beland. En dat valt dan een beetje tegen. Want ik had juist mijn wilde plannen van ik ga echt iets anders doen. En dat is dus nog niet dan gelukt. 06:23 Want die baan kan wel, maar is niet wat je je voorstelde. 06:26 Bij de overheid. 06:27 Wat je nu doet in een land. 06:29 Ja, dat is niet helemaal... Het was meer bij een soort van gebrek aan beter. Ik ben heel blij dat ik een baan heb, want het is beter dan niks. Maar nee, het is niet wat ik me erbij voorstel. Of niet waarom ik ben gegaan om vervolgens bij een of andere lokale overheid te belanden. 06:47 Welke dingen in jouw leven en jullie leven liggen voor jou vast? Daar ga ik sowieso van uit. 06:53 Onze relatie? Ik denk dat wel, ja. 06:56 Jullie zien een lange toekomst voor het samen. Hebben jullie uitspraken over kinderen gedaan? 07:01 Ja, ook. En ik denk dat die kinderwens... dat dat er ook mee te maken heeft... dat ik nu op zoek ben naar stabiliteit. Want ik denk van... dan voelt het ook een soort van... misschien als je in een stabiele situatie zit... ook al zo'n goed moment om misschien daarmee te starten. Maar omdat nu zo dingen nog warrig voelen... vind ik het ook moeilijk om tot die volgende stap te komen. 07:25 Als dat erg op slaat. 07:27 Ja, ik probeer me jouw situatie voor te stellen. Daarom ben ik even stil. Want het is lastig waar precies te beginnen. En wat is ook eigenlijk, is er wel een probleem? En zo ja, wat is dan precies het probleem? Dus het is voor mij allemaal nog een beetje mistig. Maar dat geeft niet, want dat is het voor jou ook. 07:40 Ja, dat is het ook, ja. 07:41 Nu een beetje meedenk, begin ik bij mij ook mistig te worden. Ik doe wat vragen in de rondleiding. We kijken wel of er een soort kern naar boven komt. Waar jullie wonen? Heeft hij daar familie, vrienden? Was er een aanleiding om naar dat gebied toe te gaan? Of wat was jullie overweging? 07:57 We wilden sowieso dicht bij de kust wonen. En hij zat in de buurt in de Navy, gestationeerd. Daar is hij nu uit, maar hij kent daardoor het gebied goed. Maar we kenden allebei niemand toen we daarheen gingen. Het was echt een nieuwe start. 08:10 En hij zat toen in dienst? 08:11 Nee, toen ook al niet meer. Maar vroeger wel. Daardoor kende hij dat gebied goed. 08:15 En wat doet hij op dit moment? 08:16 Hij werkt nu voor een Amerikaans bedrijf, dus hij werkt thuis. 08:19 En kan hij vanuit huis werken? Ja, hij werkt thuis. Dat zou hij overal ter wereld kunnen doen? 08:24 Ja, dat zou kunnen, ja. 08:27 En hoe is het? Jij twijfelt van, is dit wel wat ik wil? Ik werk nu bij de overheid. Andere werk kan ik hier niet vinden. In de zomer is wel, werk in de winter niet. Jij bent zoekend qua werk. Hoe is dat voor hem? 08:38 Nou, hij vindt dat ik gewoon... Dat is hoe hij mijn zoektocht vindt. 08:41 Hoe het is voor hem om daar te wonen, met jou? 08:43 Oh, hij vindt het fantastisch. 08:44 Wat vindt hij er geweldig en leuk aan dan? 08:46 Hij houdt weer van, ja, die rust. En we wonen dan wel in de buurt van een dorp... waar we naartoe kunnen lopen, maar we wonen helemaal wel apart. Dus hij vindt het helemaal fijn dat hij gewoon... ochtends de zuin in kan lopen en dan dat dat gewoon... Hij komt daar helemaal gewoon tot rust. En dat vond hij dan toch te volruring. De natuur daar, we kunnen surfen, dat meer, dat aspect. 09:10 Zijn er dingen die behalve je werk, wat nu wat saaier is, niet wat je voorstelt, zijn er andere dingen die je mist? 09:16 Ja, ik denk ook wel mijn sociaal leven zoals het was in Nederland. En ik heb in Engeland zeker nu, want ik ben bij een hockeyteam gegaan, ik heb echt wel leuke mensen leren kennen en dat gaat allemaal goed. Maar dat ik denk van hier had ik echt hele verdiepende vriendschappen en natuurlijk mijn familie woont hier. Dus dat mis ik wel echt. Ik merk dat dat in Engeland nog steeds ook in ontwikkeling is en misschien ook De Engelsen zijn niet meteen heel erg van veel diepgang. Dus dat zoek ik soms nog ook wel. En ik denk van misschien komt dat ook met de tijd meer als elkaar beter leert kennen. 09:49 En daar is ook al een heel groot verschil tussen toen we verhuisden en nu. Qua vriendschappen daar. Maar mijn vriendschappen hier en ook van als ik hier nu ben voor een week, dat ik dan gewoon... Een beetje iedereen afgaat en koffie hier, lunch daar. En dan denk ik van ja, vroeger was het iets relaxter. Want dan zag je elkaar gewoon een dag die en dan een paar dagen later weer die. 10:07 Het ging vanzelf. 10:07 Het ging een beetje vanzelf. En nu is het meer van, ja, bijna schematisch socialize met je vrienden en familie hier. Omdat je er maar een week bent. En ja, je wilt toch gewoon je vrienden zien. Maar het gaat gewoon op een hele andere manier. Dus ja. 10:23 Mag ik zeggen dat het je wat tegenvalt? 10:26 Nou, als ik echt denk hoe ik mijn leven echt zou willen hebben... dan misschien een beetje. Maar ik vind het wel echt leuk genoeg om het nog zeker te blijven proberen. Maar ik denk omdat het dus nog niet, bijvoorbeeld qua baan... ik nog niet heb wat ik wil, dat ik denk van... daar zitten wel dus onderliggende frustraties bij van. Dat ik dan bijvoorbeeld maandag weer aan mijn overheidsbaan begin... en dan denk ik van, jongen, waar ben ik hier nou weer in beland... Terwijl ik van tevoren mijn wilde praatjes had over... ik wil op een weigaard gaan werken bijvoorbeeld. 10:58 Ja, dat wel. 11:00 En die plannen wat je zou willen gaan doen, zoals op een wijngaard gaan werken... die zijn niet zo concreet genoeg of tastbaar of mogelijk... dat je gewoon aan de slag kunt, begrijp ik? 11:09 Nou, ik ben daar nog steeds wel echt mee bezig. En ben natuurlijk ook een cursus gaan doen in Wijmaken afgelopen januari. En ben toen maar weer gewoon los vlodders gaan schieten op wijngaard. Van, hebben jullie nog iemand nodig? En soms is er wel wat in de zomer. En heel toevallig had ik vorige week voor vertrek naar Nederland... een gesprek ook over... Iets in de zomer. Dus misschien zit er wel iets in de pijplijn. Maar het was allemaal nog heel vaag. Maar ik denk wel een overstap daarheen. Dat dat zou helpen. 11:41 Maar het feit dat het al een tijdje lang duurt. Tot ik nog niet heb wat ik heb. En dat ik dat gewoon lastig vind. 11:48 Ja. 11:49 Snap ik. 11:50 Ja. 11:51 Allemaal heel lastig. Gewoon lastig. En hebben jullie een soort termijn afgesproken? Nou, we kijken nog een half jaar, een jaar, twee jaar en dan evalueren we. 12:01 Ja, we hadden wel op het begin, ik zou ook nooit dat ik ging emigreren. Ik zou ook dat ik ging proefwonen, want ik vond ook emigratie heel definitief en een klinken. Dus ik had proefwonen, pilot living. Ja. 12:11 Toen zei ik eerst een jaar. Maar een jaar waren we echt nog nergens. Ook qua huis niet. En ik zei het als klushuis. We hadden misschien na een jaar net een badkamer of zo. Dus ik dacht van ja, dit is nog helemaal niet hoe het gaat zijn. Dus ik vond het allemaal nog te veel in verandering... om echt dan al een beslissing te kunnen maken. En dat vind ik dus nu nog steeds. Omdat er dus nog steeds... Ik probeer nog steeds nieuwe dingen. 12:34 Maar in de tussentijd denk ik dat daar het probleem zit. Meer gewoon omgaat met accepteren dat dingen nog niet schoon gaan zoals je zou willen. En misschien dat tegenvallende aspect erin zit. 12:47 Dat zouden we kunnen verkennen. Dat gaan we ook wel doen. Maar ik sowieso wil ik. Als ik me in jouw positie verplaats. Wil ik even zeggen dat het me sowieso heel lastig lijkt. Of je nou psychologisch helemaal helder in je hoofd bent. Of je bent een soort kip zonder kop. En je doet allemaal psychologisch domme dingen. 13:03 Dan nog lijkt de situatie me gewoon lastig. 13:07 Om daar zo je weg in te vinden. 13:08 Ja. Ik dacht gewoon dat doe ik wel even. We gaan. Ik dacht ook van tevoren. Hoe kan je nou echt weten hoe het gaat zijn voordat je er bent. Dus ik dacht. 13:17 Val je jezelf dan ook tegen? Mijnzelf? Ja. Ik had gewacht dat ik veel flexibeler vind en creatiever zou zijn dan dit. Ja. 13:26 Ja, misschien op een gegeven moment wel. Want als ik die banenzoek toch dan als voorbeeld kan nemen... in het begin kon ik niet werken vanwege brexit en een visum moeten regelen. Dus toen ik in mijn eenmaal wel had dacht... nou, oké, nu kan ik goed solliciteren. Dus toen heb ik eerst vooral gedaan op wat me echt leuk leek. En dat, nou, er kwam niet echt iets uit of weinig te vinden. En toen meer op echt, nou, dan maar wat ik ken. Dus meer de overheidsbanen. Maar echt met heel veel moeite heeft dat van veel afwijzingen. En ook af en toe op een gegeven moment dacht ik ga maar naar de horeca werken. En zelfs dat was lastig dat ik op een gegeven moment dacht... kennelijk kan ik dit niet of zo. 13:56 Kan ik dat helemaal niks? 13:57 Nee, precies als ik dat, dan weet je wel niks. Niet dat er iets mis is met een horecawerk. Maar ja, ik dacht, dat heb ik al gedaan, ook als student. Maar waarom ook, lukt zelfs dat niet? En toen viel ik mezelf wel tegen. Dan dacht ik, nou kennelijk, heb ik van mezelf een beter, een positiever beeld dan hoe andere mensen mij op papier zien als ik een sollicitatiebrief schrijf of in gesprek of zo. Dat vond ik toen wel heel lastig, ja. 14:20 En wat dacht je dan dat mensen dan wel van je hadden? 14:24 Ja, van oh, die kan het niet. Die valt tegen. 14:32 Val je zelf dan ook tegen alles bij elkaar? 14:34 Nu? 14:34 Ja. 14:35 Nee. 14:36 Nee, die stelde vraag alleen maar te controle. Daarom stel ik me ook voorzichtig. Want ik heb het idee dat het hem daar niet in zit. Dat je meer denkt, pech, zoeken, onhandig, lastige situatie. Dan dat jij niet helder in je hoofd zou zijn. Of een totaal verkeerd beeld van jezelf zou hebben. 14:49 Nee, maar ik had toen een periode dat mijn eigen worden van naar beneden was door veel. Dus niet hebben van een baan is ook gewoon, denk ik, niet heel goed voor je. Nou ja, voor mij deed het me niet heel veel goed. Dus toen was, denk ik, mijn eigenwaarde wel wat lager. Maar wel, sinds ik weer aan het werk ben, is het wel weer gestegen. Ja, dus ik denk niet dat het daarin zit. 15:12 In hoeverre, ik ben allemaal nog aan het verkennen, maar ik snap er nog niet veel van. Nou, ik snap er heel veel van, maar ik snap nog niet hoe dit gesprek jou precies lichter kan maken. En dat is natuurlijk mijn doel. Moederschap, samen ouders worden, hoe belangrijk is dat voor jou en voor jullie? 15:26 Voor mij wel heel belangrijk, ja. Voor hem ook. 15:31 Als het goed blijft gaan met jullie, gaan jullie samen ook wel ouders worden. Wanneer? 15:38 Ja, dat is een hele goede vraag. 15:40 Daarom stel ik hem aan. 15:43 Ik denk misschien over een jaar of twee. 15:46 Waar wil je op wachten dan? 15:49 wachten nu. Waarom niet nu? Voor mij moet je niks zeggen. Probeer het te begrijpen. 15:57 Nou, ik denk omdat ik dus op zoek ben naar een soort van situatie of een soort levenrumme zijn waarin alles gewoon meer op zijn plek voelt en stabiel is dan wat het nu is. 16:10 Maar stel dat het in twee weken helemaal stabiel is. Je doet iets om een wijngaard en je vindt het leuk. En je gaat er helemaal in op. Misschien wordt het zelfs een onderneming. Misschien denkt hij mee. Helemaal dat rurale leven wat je ooit voorstelde. Stel je voor dat is er over een week. Of het is er nu helemaal. Zou je dan nu... moeder willen worden? 16:33 Ik denk het nog niet, eerlijk gezegd. Nee, ik denk dat we ook nog misschien even een periode naar buitenland, of ander buitenland dan, willen. Nog misschien een paar maanden. En dat dat echt nog wel anderhalf, twee jaar gaat duren. Ja. Ik denk dat hij er ook nog niet klaar voor is. Helemaal. En ik ook niet hoor. Dus wat dat betreft zitten we wel op één lijn. Ja. Maar ik denk niet dat het, hoe we nu wonen, dat dat invloed heeft op precies wanneer 17:01 Het is logisch nog wat te wachten, omdat jullie nog allerlei andere dingen willen gaan doen. 17:05 Ja, ik denk dat het daarin zit, ja. Maar niet per se van hoe onze situatie nu is. 17:11 Het is nu mei, dus er zit nu een zomer aan te komen. Ik probeer even nu heel praktisch te verkennen. Hoe zie je tegen de komende weken en maanden dan op of tegenaan... 17:23 Ja, nee, zomer daar is fantastisch. Dit zijn de allerleukste maanden. Dus heel positief. Ja, het enige wat ik gewoon hoop te vinden... is dat ik van baan kan veranderen. Omdat ik nu ook... Ik vind mijn werk-levenbalans ook heel belangrijk. En deze baan zit ook vijf dagen in de week. En dan heb je maar twee dagen weekend. En dat moet allemaal. 17:47 Het was al vijf dagen of niet... 17:49 Ja, daar viel niet over te onderhandelen. En daarom denk ik, dan zit ik hier in mijn leuke omgeving... maar dan zit ik eigenlijk vooral heel veel tijd te besteden... aan iets wat ik niet per se... En hoe lang heb je deze baan? Acht maanden, denk ik. 18:04 Acht maanden? Best wel de hele tijd. 18:05 Ja, ja, ja. 18:08 Oké. Is het noodzakelijk financieel dat je werkt? Zou je gewoon helemaal kunnen stoppen? Kan dat? 18:16 Ja, het kan, ja. 18:18 Wat houd je tegen om dat te doen? 18:20 Omdat toen ik dus op het begin kwam en nog geen baan had... ik het nog veel erger, dat vond ik nog echt erger. Dus ik vind het fijner om wel een baan te hebben. 18:29 Dus liever vijf dagen waardeloze baan en kleine weekenden... en de reeds hard werken, dan helemaal niks te doen hebben. 18:35 Ja, ja. 18:36 Ben je ondertussen nog blijven solliciteren de afgelopen maanden? 18:39 Ja, ja. 18:40 Hoe schat je je kansen in? 18:42 Nou, ik solliciteer nu alleen maar op iets wat me echt leuk lijkt. Ik had een paar weken geleden gesprekken in een park. Wat me echt ontzettend leuk leek. Waarbij je echt buiten was. En veel ging samenwerken met boeren daar. Maar toen was ik het helaas niet geworden. Maar dat was weer het eerste gesprek dat ik had sinds ik... Bij mijn huidige baan gestart ben. En dat gesprek dus met de wijngaard voordat ik net naar Nederland vertrok. Misschien kan dat nog wel iets worden. Als we iets meer duidelijkheid kunnen bieden van wat na de zomer dan voor werk ze mij zouden kunnen bieden. 19:18 Om te weten hoe constant het eigenlijk allemaal is. 19:20 Want als je wat vindt is de kans groot dat het seizoenswerk is. 19:24 Daar ben ik dan bang voor. Bij zo'n wijngaard wel, ja. En dat wil ik niet, want dan kom je weer dus zonder baan te zitten. En dan wordt het winter. En dan denk ik weer, wat doe ik hier? Want het is winter en ik heb te weinig. 19:37 Beschrijf me eens de meest verschrikkelijke dag van de afgelopen winter. Dat moet niet leuk geweest zijn. 19:44 Hoe ziet zo'n nacht eruit? Ja, ik denk in het donker naar werk rijden. Ik moet een uur rijden, dus dat is best wel ver. 19:54 Hoe reis je dan? Met de auto. 19:56 Iedereen rijdt er wel met de auto. Dus dat vind ik eigenlijk al een jammer aspect daarvan. 20:02 In het donker opstaan. In het donker in de auto. In het donker naar je werk. Regen. Regen altijd. 20:07 Regen altijd. En dan rijden ze over een hele smalle weg. Met heggetjes. Met overal gaten. 20:14 Wat heel mooi is in de zomer. Als je toerist bent. 20:16 Maar niet als je naar je werk moet. Nee. Heel onhandig. Maar er is ook geen verlichting. Geen straatlantaarns. Voor een heel groot gedeelte. Dus dat is dan het eerste half uur. En dan heb je... Ja, dan rij je een beetje door de gaten. Door de plassen. En... 20:32 Nou ja, dan doe ik de hele dag mijn werk. En op de ergste dag reed ik door een plas. En heb ik het uiteinde van een plas niet gehaald. Omdat het was zo diep dat de auto stopte. En toen had ik wel gedacht, het is wel een dieptepunt. Het was echt een dieptepunt. 20:52 Maar voor op de heenweg, naar je werk of terug? 20:54 Nee, toen ging ik mijn vriend ophalen van het station. Maar dat heb ik nooit gered. Ja, dat was gewoon al treurig. 21:03 En zo'n dag rijd je dan ook weer in het donker terug? 21:07 Vaak wel, ja. Ja, dan rijd je inderdaad weer terug. En dan kom je thuis. 21:13 Hij is daar dan, neem ik aan, want hij werkt vanuit huis. 21:16 Hij is daar vaak, ja. Ik heb wel in de winter een ritme van... Ik heb een hockeytraining, ik heb wel wat dingetjes. Het is niet dat ik niks aan het doen ben daar. Maar ja, dat is dan een beetje mijn dag. 21:31 Saai, niet uitdagend, voorspelbaar. 21:35 Soms een beetje als een routine. Soms een beetje een wintersleur. Ik ga dan ook het leven in de stad heel nostalgisch maken in mijn hoofd. Iedereen is natuurlijk op een leuke cursus of iets creatiefs. 21:50 En dat heb ik dan niet. 21:53 En dan kan ik dat dan heel... Mijn oude leven heel idealiseren. Iedereen is natuurlijk gezellig met z'n allen. In een druk cafeetje. 22:01 Over diepe dingen hebben we met elkaar. Goede gesprekken voeren. 22:04 En ik zit hier in mijn plas. Plas water. 22:06 In de auto. En ik zit vast. 22:08 Ja precies. Dus dat is dan het contrast wat ik dan bouw in mijn hoofd. Wat denk ik ook niet helpt in... Dan mijn frustraties. Idealiter zou ik het liefst gewoon kunnen accepteren. Dit is gewoon even je leven nu. Er is nog veel verandering. Dit wordt beter. Maar dat kan ik soms niet. Omdat ik gewoon een ongeduldige persoon ben van mezelf. En mezelf nog steeds wel echt een stadspersoon vind. Ja. Ja. 22:33 Als je nou, en ik weet niet of deze vraag iets oplevert. Ik ga het gewoon maar eens proberen. Als je nou diep naar jezelf naar binnen kijkt. En je ziet een ideaal leven voor je. Wat vanuit deze pilot emigratie. Met een wijngaard en dat soort dingen om het platteland. In Engeland. Of een ander leven wat meer bij de stad hoort... en mensen en reuring en sociale contacten. En niet een saaie baan, maar werk wat ook leuk en spannend is. Ben je daar dan uit? 22:59 Hoe ik het idealiter zou hebben? Ja, dan zou ik denk ik daar wel als basis willen wonen... maar dan de winter overslaan. En dan ergens anders van hier of waar dan ook wonen. Tot het weer leuk wordt en de plassen weg zijn... 23:15 Tenzij het zich zo ontwikkelt dat ook de winters daar leuk zouden worden. 23:19 Uiteraard. Bijvoorbeeld. 23:21 Maar dat klinkt een beetje als een illusie voorlopig. 23:24 Voorlopig wel. Ja, ik denk het wel. Nu werken we gewoon allebei daar. We kunnen niet opeens ook financieel denken... we gaan maar even drie maanden weg. Het zou zeker met mijn werk niet kunnen. Dus dan denk ik, voorlopig kan dat niet. Maar ik denk dat uiteindelijk wel een combinatie van beide het beste zou zijn. Maar ja, ik denk dat dat er echt voorlopig nog niet in zit. En dat vind ik wel jammer, ja. 23:48 En dit is een vraag die stel ik ook even ter controle. Als je over je vriend praat, heb ik het idee dat hij al dit soort overwegingen meedenkt, openstaat, bereid te dingen, want hij is ook naar Amsterdam gekomen en jij bent nu bereid met hem mee te gaan, dat jullie daar samen wel het gesprek goed kunnen voeren. Die aanname heb ik. 24:06 Nee, dat klopt. Maar hij is denk ik wel gewoon veel meer tevreden met hoe het leven daar is. Dus hij zou prima pot in de winter weg willen of met mij mee ergens heen willen gaan. Maar hij zou niet zeggen, oh dan gaan we alweer in Amsterdam wonen of zo. Dat zou niet bij hem passen. 24:22 Maar hij neemt ook wel jouw ongeluk of gedoe of ongenoemdheid neemt hij ook serieus. 24:28 Ja, zeker. Hij vindt ook als jij op een ontslag wil nemen of op een weigerheid... moet je gewoon doen wat je gelukkig maakt. Hij vindt helemaal niet dat er iets moet. Maar hij zou niet zeggen ik ga weer in Nederland wonen in een stad. Daar ligt denk ik dan een beetje de grens. En dat is ook oké. Ik wil ook niet dat hij ergens gaat wonen wat hem niet gelukkig zou maken. 24:48 Lastig als ik me in jouw positie verplaatst. Het lijkt me dat als je nu zegt, nou we gaan nu weg. We gaan nergens anders beginnen. Dat de kans groot is dat je het kind met het badwater weggooit. Want wie weet, vind je daar leuke werk? Wie weet, gaan daar dingen veranderen? Dat weet je natuurlijk niet. En je hebt nu net dat huis verworven. Je hebt er ook van alles aan gedaan. Nee, maar dat het ook als een thuis voelt inmiddels. 25:09 Inmiddels wel steeds meer, ja. Ja. 25:12 Dus dan maar even korte slagen snel thuis. Dan heb ik idee dat je op een soort tweesplitsing staat. Of ik stop hiermee, we gaan iets anders doen. Of ik blijf doorgaan terwijl ik niet zo goed weet waar het naartoe gaat. Maar mijn intuie is dat je gewoon voor de tweede moet kiezen. 25:30 Dat kom ik logische wijze op uit. Ja, dat denk ik ook wel hoor. Maar meer van ook van moet ik dan met die situatie die het niet is en dus af en toe de frustraties die ik voel, moet ik dat dan allemaal maar gewoon... te laten zijn, accepteren. 25:47 Als brandstof zien, als brandstof. Zie je het als brandstof. Je bent gefrustreerd, je wil dingen anders. Ga zoeken, probeer werk te vinden. Werk is even helemaal de schomp, dus probeer wat. Wat je al aan het doen bent en hoop dat het lukt. En als het lukt heb je een nieuwe werkelijkheid en dan ga je opnieuw evalueren. En als het niet lukt, je kan wel een termijn met elkaar afspreken van hallo... Ik word hier wel ongelukkig. Er moet wel iets aan gebeuren. 26:13 De frustratie, de zin als brandstof. Blijkbaar wil je het anders. Ga ervoor zorgen dat het anders wordt. 26:19 Ja. Of is dat te makkelijk gezegd? Ik denk dat ik me daar wel in kan vinden. Ik denk misschien ook omdat... Misschien ook omdat daar dan nu, gevoelsmatig als ik bijvoorbeeld geen kinderwens had gehad, denk ik dat ik veel makkelijker kon accepteren dat het langer zou duren. Dat ik gewoon daar de tijd voor moet nemen. 26:40 Oh, dit verbaast me licht even toe. 26:42 Nou ja, omdat ik dan nu voel van, ik wil eigenlijk gewoon best wel snel weten van, blijven we hier en komt hier als het ons gegund wordt het nageslacht. Mooi woord, nageslacht. Ja. 26:55 Waarom koppelen die twee dingen aan elkaar? Daar snap ik helemaal niks van. Die kan toch gewoon verkassen en dan kinderen nemen ondertussen of later. Blijkbaar heb je een soort eerst als en dan idee. Vertel me over je als dan idee. 27:06 Ja, ik stel me dan zo voor, ik had dan geen kinderen gewild. Dat ik dan het helemaal oké vond om het nog allemaal een beetje aan te modderen en te proberen. Want dan ben je misschien op een gegeven moment 36 en dan ga je ergens heen. 27:22 Dus als je kinderen hebt, mag je niet meer aanmodderen? 27:25 Jawel, nee, dat mag zeker. 27:27 Nou, ik geloof je niet helemaal nu. Leg me uit, wat zit daar voor overtuiging bij jou? Waarom moet je dingen op orde hebben voordat er kinderen komen? En welke dingen dan precies? Nou, ik denk niet dat het moet, maar... Voor je gevoel, voor je verstand, voor je gevoel. 27:45 Ja, omdat mijn beeld bij het moment dat we misschien besluiten voor te gaan, dat het dan gevoelsmatig voelt het alsof ik dan de rest op orde wil hebben, omdat er dan misschien zoveel verandering komt. 27:57 Oh, dit wordt een heel leuk gesprek, want dan ga ik je enorm van bevrijden. Wat een enorme belemmigende overtuiging. 28:02 Ja, ik heb heel veel vriendinnen van mijn leeftijd die dit hebben, met wie ik erover praat en die zich zo voelen. Als ik 28 was geweest, had ik misschien een ander gevoel gehad bij keuzes of dingen inrichten dan wanneer ik 31 ben. 28:21 Ik vertel even over mezelf, mijn kinderen krijgen en mijn vrouw. Wie weet, misschien heb je er niks aan of wel. Maar toen wij 24 waren, hadden allebei zoiets van, we waren allebei net klaar met een hbo-opleiding. Mijn vrouw was twee jaar voor mij en ik zat er nog middenin. 28:38 We waren al heel lang bij elkaar. En we wisten, we willen ouder worden, zullen we het nu doen? Nou, dat is wel heel vroeg. Maar we waren wel zeer beslist dat we wel samen kinderen wilden hebben. Dus we hebben een aantal jaren gewacht. En wanneer dan wel? Dus op een gegeven moment kreeg we een huurhuis van de gemeente. Maar dat was een prima huis, maar eigenlijk te klein voor kinderen. En qua inkomen was het allemaal niet zo stabiel. En het waren jaren tachtig. Waarin heel veel mensen überhaupt geen werk hadden. Dus we waren al lang blij dat we iets hadden. Maar dat was echt geen vetpot. Dus we hadden ook een soort idee. 29:08 Je moet dingen eerst op orde hebben. En dan komen er wel kinderen. En op een gegeven moment dachten we. Waar wacht je dan op? Je kunt dingen op orde brengen. Terwijl je kinderen hebt. 29:17 Ja, ja. 29:19 Maar nu begrijp ik uit jouw idee over hoe jouw leven in elkaar moet zitten... dat je dan een soort idee hebt, eerst moet dan een soort fase komen van stabiliteit... dat alles zettelt en daarna komen dan die kinderen. Ja, maar nu snap ik jouw onrust ook heel goed... 29:34 Oké, fijn. 29:35 Ja, want die situatie is iets instabiel... waardoor het krijgen van kinderen... als maar naar de toekomst dreigt te worden uitgesteld. 29:41 Ja, ik denk een beetje wel... dat dat wel aan elkaar gekocht is. 29:47 Het speelt een rol dan. 29:49 Ja, ik denk dat het hebben van... persoonlijk, dus het hebben van... geen kinderwens mij dus meer rust zou geven... in het hele proces van daar aanmodderen... zoals je dat net noemde. 29:59 Beschrijf eens dan, hoe zou je leven... als je die kinderwens niet zou hebben dan... Je zegt het over aanmodderen en prutsen, maar hoe zou je erin zitten dan, gevoelsmatig? 30:08 Ja, dan niet per se heel erg dat ik mijn leven anders zou inrichten, maar dan zou ik er denk ik misschien meer rust in kunnen vinden dat het gewoon nou eenmaal lang duurt voordat je echt helemaal hebt gevonden wat je wil doen. Terwijl er dus misschien nu wat meer een deadline in mijn hoofd bij zit. 30:26 Mooie voor deadline bij een nieuw leven. Ja, deadline. 30:31 Lifeline. Maar als je die deadline dus niet zou hebben, zou je in een andere situatie zitten, begrijp ik? 30:36 Misschien, nou ja, dus niet hoe mijn leven eruit zou zien, maar misschien wel hoe het zou voelen, ja. 30:43 Het is echt onzin hoe je elkaar zit. Ik stond voor de spiegel in de badkamer. Mijn vrouw lag op dat moment in bed. En toen zei ik, zullen we nu nou ouders worden? En toen was ze even stil, toen zei ze, ja, dat was het besluit. En dat was totaal onvoorbereid. We hadden helemaal niks gepland. We hadden financiële reserves helemaal niks. En zo zijn de kinderen gekomen. En ons leven heeft zich opgebouwd samen met de kinderen. En je bent sowieso nog negen maanden zwanger. Als het al lukt. 31:14 Als je al zwanger wordt. Wie weet ben je zomaar. En dan is er zo'n nummer. Nou ja, dat doe je een beetje. Je moet opvangen. Allemaal wel gedoe natuurlijk daar in Engeland. Dat snap ik wel. Maar je hebt heel veel tijd om dingen te gaan regelen ook. Dus hoe zou het zijn om in die volledige... we zien wel wanneer de kinderen komen... en voor nu ben ik een kindloos iemand met een relatie... en het is een beetje gedoe hier, maar het komt wel goed. 31:38 Hoe klinkt dat? Dat klinkt best bevrijdend. 31:42 Ik wil je niks aansmeren. Maar kan je dat zo omarmen als mogelijkheid... 31:50 Ik hoop het. Als het zo klinkt, klinkt het als een bevrijdende gedachte. Ik weet niet of je me helemaal doorvoelt. 31:59 Probeer iets. Voel hem eens. 32:02 Ja. Dat klinkt fijn, want dat zou rust geven. 32:09 Hoe is het om die rust, die je nu een klein beetje aan het voelen bent, hoe is het om dat te voelen? 32:15 Ja, nee, dan voelt het wel meer alsof... omdat ik dus hier veel voor nadenk... dat dan soms de kortsluiting die het veroorzaakt... dat dan die draadjes die zo'n beetje in elkaar lopen... dat die dan een beetje zo ontknopen. 32:27 Dat beeld krijg ik erbij. Het worden aparte vraagstukken, begrijp ik. Is dat wat je bedoelt met ontknopen? Het krijgen van kinderen en het hebben we werk... en in Engeland wonen in je relatie. 32:36 Ja, of eerst dit en dan dat en zo. Dat dat soms zo clasht. Dat dat dan... 32:42 Dat zie ik wel dan, dat dat een beetje ontwaart. Ja, ik zie dan letterlijk soort van draadjes... die zijn allemaal zo in elkaar, een bolletje rond elkaar geweven... en dat dat dan zo een beetje zo loskomt. 32:55 Dat is ook waarom je hier bent, toch? Om die warrigheid, om het wat minder warrig te laten... om er in de beeldspraak te blijven? 33:01 Ja, nee, dat wel, ja. 33:03 Heb je er vertrouwen in dat als je gewoon wacht... en je leven is nog niet helemaal op orde... en je wilt op dat moment wel kinderen... en het is nog steeds niet helemaal op orde... heb je vertrouwen in jezelf en in je relatie... dat jullie er dan samen wel uitkomen... 33:16 Ja, ik denk het wel, ja. Ik denk ook gewoon de dingen die ik dan nog zoek, zoals we nu mijn baan best wel veel besproken hebben, dat dat allemaal op orde, dat dat dan ook mij gewoon de bevestiging zou geven van, oh, dus nu kan je met een gerust hart hier blijven, want het is allemaal goed. 33:37 Nee, maar ik bedoel iets anders. Oh, sorry. Wat doe je ook? Nee, ik bedoel juist. Kun je nu voelen dat het moment dat je in Engeland blijft... en laten we ons voorbereiden op het ergste scenario. Dat is wat positieve mensen doen. Die gaan uit van het ergste en dan valt het daarna mee. Dus als je daar heel leuk werk vindt en een wijngaard en blablabla, ideaal... dan is je problemen niet meer. Ook niet met kinderen. Dan is alles opgelost. Maar ik ga even daar niet van uit en ik neem je op piekeren serieus. Dus stel... 34:03 En stel dat het allemaal moezaam is en ingewikkeld. Je bent daar in een winter die lastig is om op gang te komen. Je hebt nog steeds deze baan. En op een gegeven moment slaat de wens om moeder te willen worden spijkergaard toe. Nu zou ik dat willen. Kun je er nu vertrouwen in hebben? Op het moment dat je dan in die situatie zit en die kindermensen wordt heel sterk. Dat je daar dan gevolgen aan kunt geven. Ondanks dat je leven nog niet op orde is. 34:28 Ja, ik snap wat je bedoelt. Ja, dat denk ik wel. Want ik denk wel dat hij sterk genoeg is om dan te denken... dat krijgt dan prioriteit of zo, ondanks dat de rest dus nog niet. 34:36 En dan gaan we dan met z'n tweeën snoeihard voor zorgen. 34:39 Het beste van maken. Het beste van maken. 34:41 Heb je daar vertrouwen in? 34:43 Ja, daar heb ik eigenlijk wel vertrouwen in. 34:45 Want je oogt me best wel als een zelfstandige, redelijke, verantwoordelijke vrouw... met een relatie die gewoon, voor zover ik het kan beoordelen, prima beoordeert. 34:53 Ja, nou dat... 34:55 Daar komen jullie samen dan wel uit, schat ik zo in. 34:58 Ik denk dat wij er wel uit zouden kunnen komen, ja. En misschien is dat ook niet meer een soort van gevoel dan hoe het echt is. Maar ik had ook zo een beetje een beeld in je hoofd. Als je dan een kind hebt, dat dan de plek waar je dan bent, dat dan ook dat kind daar dan... Dus dat dan ook het thuis van het kind zou worden... 35:23 Daar gaat het wortelen plaatsvinden. 35:25 Ja, maar zolang ik dus nog niet helemaal geworteld ben... dan voelt het alsof dan een kind daar ook nog niet zou kunnen wortelen. Kinderen verhuizen ook constant naar van allemaal landen en komen... Dat gebeurt ook, maar toch gevoelsmatig zat dat zo wel in mijn hoofd. Dat wortelen op één plek voor mij dan ook... Dat dat dan eerst goed zou moeten plaatsvinden. 35:48 Maar nu haal je weer wat je straks. Eerst en dan. Dat wortelen kan ook op een andere plek gebeuren. Kinderen verhuizen ook. En ik ben daar wel heel voorzichtig mee. Want kinderen van hun vriendjes en vriendinnen zijn school wegtrekken. Daar moet je niet lichtvoetig over denken. Als je liefheid met de ouders bent. Dan ga je daar zorgvuldig mee om. En als mijn vacaties voor een kind niet zo leuk. Maar ook dat wortelen zou in een later stadium alsnog plaats kunnen vinden. 36:16 Ja, nee, ik ben het ook wel met je eens. 36:20 Alleen hoe het voelt, hoe je nu van dag tot dag besluiten neemt. Dat is wat spannender. Maar stel je verplaatst jezelf naar, je bent een jaar of zestig. Je leven gaat zo door en je kijkt als zestigjarige terug op deze fase. Ja. 36:35 Zou je vanuit de toekomst jezelf een advies kunnen geven dan rond dit alles? 36:39 Ja, dan neem maar risico's of zo. Ga maar echt doen wat je echt leuk lijkt. En je hoeft niet in een stabiele overheidsbaan te zitten met een vast contract. Maar ga gewoon je leven leiden zoals jij dat wil. En uiteindelijk komt het toch wel goed. Zoals het tot nu toe ook altijd goed is gekomen. 37:03 Dat advies zou ik willen geven. 37:05 En hoe is het om dat advies dat nu te horen? 37:08 Natuurlijk, super. Ik denk ook soms, jij praat al 60-jarige. Want nu zit je er echt in en moet je de gevolgen er echt van onder... 37:20 Ik stel deze vraag natuurlijk niet, omdat ik geloof dat er 60-jarige hier aan deze tafel zit... Maar omdat ik wil verkennen... naar die diepe overtuiging die in jouw leven... of het met jouw leven wel of niet goed komt. En als je deze vraag stelt... dan merk je dat vrij soepel uit je mond... een vrij coherente monoloog komt... die eigenlijk zegt... meid, maak je niet zo druk. Je bent vindingrijk en creatief genoeg. Je hebt alles niet op orde. Je weet niet hoe het zal gaan. Maar ga het leven gewoon in. Laat ontstaan. Gooi jezelf erin. En komt tijd, komt raad. Datgene wat je nodig hebt om te leren... of van vastigheid of van worteling of whatever... 37:53 Dat komt al doender wel. Dat hoef je niet van tevoren allemaal geregeld te hebben. 37:57 Ja, nee, dat zou ideaal zijn. 38:00 Ja, maar ik zie dus dat die overtuiging is er ook in jou. 38:03 Die ook, ja. Maar dat is dus een beetje soms die kortslijting. Dat is naast elkaar bestaat. Die overtuiging met nog steeds de twijfels en de onzekerheden van wat moet ik nou doen. Ja. 38:15 Kies eens voor een van die twee. 38:16 Ja, Lies natuurlijk. Voor het advies van die zestigjarige. 38:21 En wat doe je dan? Je hebt eigenlijk twee sub-personaliteiten. Zestigjarige. Ja, zoals iedereen. Want nog weinig. Twee is niks. Maar je hebt twee sub-persoonlijkheden. Een soort paniekhast. Oh god, waar zijn we aan toe? Alles moet op orde komen. Waar gaat mijn leven heen? Ben ik niet aan het verkloten? Het gaat niet allemaal mis. Krijg ik wel nog kinderen dan? En een soort stabielere wijze oude vrouw in jou. Die zegt, joh meid, dat is allemaal redelijk. Dat zijn goede overwegingen, daar is niks mis mee. Maar vertrouw maar op het leven en geef je er een over. 38:52 Het komt wel goed. Die twee, beschrijf ik dat goed zo? 38:55 Ja, dat is heel goed. 38:57 En wat zou je dan vanuit die wijze oudere vrouw tegen die paniekhaas? Om dat woord allemaal te gebruiken. 39:03 Ja. Maar dat helpt natuurlijk niet, hou je mond. Nee, dat helpt niet. Nee, misschien... Ik denk ook goed dat het is om... Die onzekerheden en twijfels, die komen ook... Die zijn denk ik niet onnodig of zo. 39:18 Ik ga je gewoon helpen. helpen. Maar dat geeft aan dat je zegt, goed dat je in paniek bent. Dat is heel verstandig. Want je moet niet onbezonnen heel dom leven leven. Dat slaat helemaal nergens op. Ik snap jouw twijfel. Ik begrijp je paniek. Je wil graag vastigheid hebben. Ik luister naar je. Ik hou altijd rekening met je, want ik hou van je. Maar mocht het moment er komen dat jij denkt, ik ben het zat, dan gaan we ter plekke handelen en dan nemen we besluiten. En dan is het over en uit met iets. Of dan gooien we het over een andere boeg. Dat gaat dan wel gebeuren. Maak je geen zorgen, want als je echt zorgen maakt, gaan dingen veranderen. 39:48 Ja, dat denk ik een goede boodschap is. 39:51 En kan je dan vanuit jou bevriend zijn met deze twee subpersonen? 39:55 Ja, ze zijn er al allebei. Ik denk dat in het dagelijks leven veel die twijfelaar er is. Maar dat eigenlijk, het komt wel goed dat ik daar soms niet genoeg aandacht aan besteed. 40:10 Ja, en ik denk dat je zelf voor een deel ook wel tekort doet. Want je hebt wel een hele stoutmoedige besluit al durven nemen. Dus die kracht is er gewoon ook wel. Alleen je durft er nu niet zo op te gaan staan... deze periode van je leven. 40:23 Nee, dat zegt... Oh, moedige beslissing. Moedig, ja. Ik heb me gewoon op de boot gepakt. Nu zat ik er. Ja, moedig. Ja, het was niet... 40:31 Ik weet niet of het woord moedig past, maar je hebt het hier wel gedaan. 40:35 Ja. 40:35 Je had het ook niet kunnen doen. 40:36 Ik had het ook niet kunnen doen. 40:37 Je hebt het wel gedaan. En of het moedig is of niet, je hebt het wel gedaan. 40:41 Ja, zeker. Ik doe het nog steeds. 40:43 En dat kan niet anders, of die stem van die wijze oude vrouw... heb je daardoor als inspiratiebron laten gebruiken, toch? 40:49 Ja, en die is toen op een gegeven moment een beetje verloren gegaan... in het hele proces. Ja. Af en toe, die is een beetje... Ja. 40:57 Dus ik heb het idee, dit gesprek heeft een hele grote mate van onbevredigdheid. Dus geen woord hè? 41:03 Ja, zo'n woordje bedoelt. 41:05 Omdat we de toekomst niet kunnen voorspellen. En ik weet niet waar je leven heen gaat. En wat je ook kiest, het kan altijd verkeerd zijn. En het kan altijd goed zijn, je weet het niet. Het enige wat je kunt doen is een besluit nemen. Het beste ervan hopen en het beste ervan maken als het leven zich aandient. Dus dat kunnen we in dit gesprek allemaal niet oplossen. Nee. Wat ik je wel hoop mee te geven is... terwijl je in paniek en gestresst en gevestreerd bent... dan ondertussen kalm bij kunt blijven zijn. 41:26 Ook. 41:27 En dat je die kalmte steeds als op het moment dat je twijfelt... dat je ademhaalt, in de stoel gaat zitten en luistert. Als ik echt wil, kunnen we het hele leven over hoop gooien. Voorlopig ben ik hier. Ik weet niet hoe het is, maar ik blijf gewoon zitten waar ik zit. En ik zet door. Mogelijk komen er nieuwe opties. Dat is waar ik nu voor kies en waar ik nu voor ga. 41:43 Punt. 41:45 Ja, mooi. 41:46 Tot en met de zomer zou ik zeggen. 41:48 Deze zomer. Dat duurt niet zo lang meer. 41:52 Dan is het september. Tussen nu en september kan er toch heel veel gebeuren. 41:56 Misschien vind ik dan de carrière switch van mijn leven. Je weet het niet. 41:59 Dit is het. 42:01 Van dat ontbrekende puzzelstrukje of zo. 42:03 Eén ding weet ik wel. En dat blijft ook uit alle onderzoek. Dat als je gaat handelen vanuit paniek en zorg en twijfel. Dat de kans dat je datgene vindt wat bij je past. Neemt gewoon wat af. Terwijl je in de paniek kalm kunt blijven. En goed kunt blijven waarnemen. Je ook beter kansen en opties kunt inschatten en waarnemen. 42:19 Ja, dat geloof ik ook wel. 42:20 Dus hopelijk... Maar goed, het kan ook heel bijgelovig zijn. In ieder geval is het fijn als je ondertussen een beetje kalm bent. 42:27 Want daar kwam je voor toch? Voor de onrust. 42:29 Ja, ik denk wel dat de onrust en de... 42:32 Ja, gewoon hoe ga je om met de ontbrekende puzzelstukjes in het opbouwen van een nieuw bestaan. 42:41 En dan toch even je beeldspraak mee te gaan. Als een puzzel helemaal gelegd is, is die klaar. Is het niet leuk om puzzelstukjes te verzamelen en te kijken wat voor plaatje eruit komt? 42:50 Ja, mij ook. 42:52 Dus dat het puzzelen zelf een leuke activiteit is? 42:55 Zeker, ja. Het lijkt me heel saai als het af is. Maar als er gewoon heel veel puzzelstukjes ontbreken... dan denk ik dat dan een beetje de paniek ontstond. En dat ik dat misschien ook een beetje onderschat heb op het begin. Hoe opnieuw je die puzzel moest leggen. 43:12 En hoe zwaar dat proces blijkbaar is ook. 43:14 Ja, zeker. Dus ik denk dat dat een goede beeldspraak is, ja. 43:20 En hoe dit alles zo gezegd hebbend... hoe zit je er dan nu bij... 43:25 Ja, ik denk wel dat het een interessante wending heeft genomen... dat het zo gekoppeld werd aan de kinderwens. Maar dat je alles wat je hebt gezegd... en vanaf het perspectief van die zestig jaar... dat dat wel bevrijdend voelde. En ik hoop gewoon heel erg dat ik het dan echt kan meenemen... en kan het gaan toepassen in mijn dagelijks leven. Als ik morgen weer terug ga, dat ik daar dan kom ben. Ik heb misschien weer... Dan denk ik, shit, ik ben er nog steeds niet... Wat doe ik hier? Ik wil weg. Ik ben ongelukkig. Ik rijd dinsdag weer een uur naar mijn kantoor. 43:56 En er zitten nog steeds kuilen in de wegen. 43:57 Er zitten nog steeds kuilen. Minder plassen wel. Maar ja, dat ik dan... Ondanks dat dat niet mijn ideale situatie is... dat ik wel... Ik denk, het komt uiteindelijk wel goed. Ja... 44:14 Het is goed terwijl het nog niet goed is. 44:17 Maar mogelijk wel goed gaat komen. En vooral het goed vinden dat het nog niet goed is. Dat is denk ik mijn uitdaging. Maar ga ik proberen. 44:29 Nou, zoals altijd. Het antwoord ligt bij jou natuurlijk helemaal in de toekomst. En dat zou over twee, drie, vier maanden. Kan er van alles veranderen. En misschien verandert helemaal niks. En dat is natuurlijk ook een verandering. Want dan blijft het alles maar hetzelfde. Dat is ook waardeloos. Dus dan heb je nieuws. Dus we houden zoals altijd contacten. En ik wens je veel geluk. 44:46 Nou, dankjewel. 44:47 In Engeland of waar ter wereld jouw leven ook ooit gaat wortelen. 44:50 Voor drie maanden bel ik hem vanuit Nieuw-Zeeland. Wie weet. 44:52 Huilend. 44:53 Of gelukkig. Mijn puzzel is nog steeds niet compleet. 44:57 Dus heb het goed en tof dat je hier was. 44:59 Ja, dank je wel voor je tijd. 45:01 Graag gedaan. 45:05 Ben je benieuwd hoe het nu is met de gast uit onze podcast? Blijf dan nog even luisteren. Want we vroegen een tijdje later om een update en die ga je nu horen. 45:16 Hallo allemaal, Julia hier. Het is ruim drie maanden geleden dat we de opnames hebben gemaakt. En ik vond het een heel erg fijn gesprek. Tegelijkertijd was het wel echt even zoeken naar wat nou eigenlijk een probleem was. En ik voelde me ook een beetje daarna een aanzet, dat ik me afvroeg, heb ik wel een probleem? Maar ik denk dat het op neerkomt dat migreren een moeilijk proces is... waar Bertolt niet met magische woorden mijn uitdagingen erbij kan oplossen. Maar hij heeft me wel hele goede tips gegeven... zoals het omzetten van frustraties in positieve energie. 45:50 Dat is ook een hele goede tip. Ik vond ook dat het gesprek uiteindelijk leidde naar de ontkoppeling van die kindermensen... en dat alles op orde moet zijn. Dat vond ik eigenlijk heel erg een verrassende wending... waar ik nog nooit eerder aan heb gedacht... 46:04 De afgelopen drie maanden was het heel hardje zomer en het was ontzettend mooi weer. Dus ik had er eigenlijk helemaal nergens last van. Maar ik ben heel erg benieuwd wat de winter gaat brengen als de plassen weer verschijnen en de dagen weer korter worden. Dus ik wil heel erg Bertel bedanken voor het gesprek en iedereen voor het luisteren. 46:24 2026 duurt nog lang en je bent natuurlijk nog helemaal niet bezig met 2027. Maar wij wel. En tienduizenden anderen ook, want die hebben de Omdenken Scheurkalender 2027 inmiddels al in huis. Zij waren er als de kippen bij en plaatsten een voorbestelling. Maar niet getreurd, jij bent nog niet te laat, want de bestverkopende scheurkalender van Nederland is er en is nu direct leverbaar. En die populaire scheurkalender is ook nog eens jarig en dat is te zien. Dit jaar is onze tiende editie namelijk in een schitterend gouden jasje gestoken. 46:55 Het is eigenlijk net het toppersconcert, maar dan met inspirerende, grappige en steengoede quotes. Dus bestel hem nu alvast, dan heb je lekker bij tijds een kersvers glimmend exemplaar in huis om 2027 perfect te beginnen. Ga naar omdenken.nl of naar jouw favoriete boekhandel en geniet van het pagina voor pagina vernietigen van onze kalender.